Para inspirar aos Reis Magos…

Chegadas estas datas, é tradición que neste blog lle dediquemos unhas liñas á literatura infantil e xuvenil. Por iso traemos a esta páxina tres obras doutros tantos autores e autoras que poden servir para inspirar aos Reis Magos no seu traballo. Gonzalo Navaza, Ledicia Costas e Xosé Neira Cruz, achegan propostas poéticas e narrativas para…

ALDAOLADO: «Ninguén morreu de ler poesía»

Por se aínda hai alguén que non estea ao tanto, «Aldaolado» é o dúo poético e musical integrado por Lucía Aldao e María Lado. Levan xa quince anos de andaina conxunta con diversos espectáculos nos que xogan coa lírica, a música, o humor, a transgresión e, a cotío, a irreverencia. Cada unha destas “peformanceiras” (¡con…

TAMARA ANDRÉS e MARCOS VISO: «Distancias»

Non resulta doado tratar de definir o novo traballo de Tamara Andrés, nesta ocasión en colaboración co ilustrador Marcos Viso. Ela mesma fala dun “artefacto poético” e quizais sexa unha definición bastante acaída a un proxecto no que a imaxe e a palabra interactúan entre si e dialogan no mesmo plano, sen que ningunha delas…

XESÚS RÁBADE PAREDES: «Caldaloba en terras de Valverde»

A primeira achega literaria do certame de poesía organizado polo Concello de Cospeito veu da man dun dos nosos clásicos en vida: Xesús Rábade Paredes, veciño da localidade e vencedor na súa primeira edición. E como resposta ao nome co que foi bautizado o galardón, “Castelo de Caldaloba”, o escritor optou por versificar a historia…

ALBERTE MOMÁN: «1[14]1»

Alberte Momán presentou meses atrás o seu novo proxecto, un poemario que responde ao enigmático título de «1[14]1». Trátase dun texto de ambientación distópica e contido case filosófico, que podería ter o desarraigamento dpo individuo como telón de fondo. Máis ca poemario deberiamos cualificalo como prosa poética, tanto pola súa disposición como polo contido narrativo…

MARTA DACOSTA: «Labirinto ou memoria»

Marta Dacosta afirma que “Labirinto ou memoria” é o reverso do seu anterior poemario, “A casa da avoa”, e quizais non lle falte razón. Se naquel caso acudía á figura da súa avoa como representación simbólica da muller, e xogaba coa memoria como elemento motriz do conxunto, neste caso volve a retomar o fío das…