MANUEL RIVAS: «O Chispas»

O retorno de Manuel Rivas sempre é unha boa nova para as letras galegas. Desta volta faino subido a unha motocicleta Montesa e cunha guitarra eléctrica en bandoleira para contarnos a odisea dun rapaz alcumado “O chispas”, que se autodefine como “músico cósmico”, a pesar de que no seu entorno se empeñen en consideralo un “músico…

MANUEL PORTAS: «Cadencias»

Manuel Portas regresa á narrativa cunha historia de amor e desamor que transcorre na cidade de Barcelona e que ten como protagonistas a tres personaxes. Asistimos a un peculiar triángulo amoroso que xira en torno a un home e dúas mulleres. O primeiro que chama a atención desta novela é a ausencia de nomes de…

TAMARA ANDRÉS e MARCOS VISO: «Distancias»

Non resulta doado tratar de definir o novo traballo de Tamara Andrés, nesta ocasión en colaboración co ilustrador Marcos Viso. Ela mesma fala dun “artefacto poético” e quizais sexa unha definición bastante acaída a un proxecto no que a imaxe e a palabra interactúan entre si e dialogan no mesmo plano, sen que ningunha delas…

XOSÉ DUNCAN: «O derradeiro decembro infinito»

¿Que acontece despois da morte? ¿Hai un alén tal e como nos contaron? ¿Talvez un paraíso / inferno? ¿O baldío eterno? ¿Hai unha “post-vida”, quizais unha nova etapa que comeza xusto despois do falecemento? Ninguén ten unha resposta irrefutable a tales preguntas e, por iso, calquera de nós pode esbozar a súa propia teoría. Xosé…

ROCÍO LEIRA: «Tres catorce dezaseis»

A autora ceerense Rocío Leira presenta esta nova novela que, en realidade, é un xogo de intriga, coa que chegou a ser finalista na última edición dos premios Jules Verne de Literatura Xuvenil. E digo que é un xogo de intriga porque ao longo das súas páxinas non só asistiremos á investigación e resolución dunha…

XESÚS FRAGA: «Virtudes (e misterios)»

“Virtudes (e misterios)” é, cando menos, unha desas novelas peculiares nas que a ficción parece deixarlle paso ao relato veraz e contrastado sen por iso perder a súa capacidade de entretemento que é, á postre, unha das finalidades de calquera novela. Esa mistura entre realidade e ficción, aínda que sería máis correcto falar de “realidade…

ALBERTE MOMÁN: «Terra Nullius»

«Terra nullius» é unha expresión latina utilizada maiormente nos tempos das colonizacións para referirse a certos territorios sen dono, case sempre deshabitados e que, en principio poderían ser reclamados por calquera país. Sobre esta idea, Alberte Momán argallou unha novela breve na que a súa protagonista, coma se fose un destes territorios sen dono, defende…