Dúas propostas para nenos

Xa case é unha tradición que arredor destas datas adiquemos este peculiar andel aos máis pequenos da casa ou, se preferides velo así, aos Reis Magos, por se lles serve de inspiración para deixar agasallos relacionados coas nosas letras. Nesta ocasión traemos dous traballos: unha obra de teatro de Raquel Castro e unha novela de…

ELI RÍOS: «DX»

Logo dunha novela tan realista e tan dura coma “Luns”, Eli Ríos regresa ao eido da narrativa cunha nova aposta radicalmente diferente coa que nos traslada a un futurible próximo e nos relata unha historia que camiña entre o terror e a ciencia ficción (moi na onda do catálogo habitual de Urco), cun enfoque e…

ANXO A. REI BALLESTEROS: «Dezanove badaladas»

Ter nas mans unha novidade de Rei Ballesteros é unha noticia ben grata, máis aínda cando falamos dunha obra primeiriza e inédita ata o de agora, descuberta entre os seus papeis pouco despois do seu prematuro pasamento. Trátase dunha novela que está datada entre novembro de 1969 e febreiro de 1970; o autor contaba, xa…

EMMA PEDREIRA: «Besta do seu sangue»

Narrar unha historia que goza de certa popularidade resulta arriscado; máis aínda cando xa foi tratada por outros autores dende distintas perspectivas. E pois o “que” non parece que vaia aportar novidade, o lóxico é buscar a diferenciación no “como”, no xeito de relatar, no enfoque que lle deamos á historia. Iso farían a maioría…

MANUEL ESTEBAN: «O meu nome é Ninguén»

Manuel Esteban xa nos sorprendeu fai dous anos coa súa primeira novela, “A ira dos mansos”, que chegou a nós avalada por todo un Premio Xerais. E iso é moito dicir para un autor novel. Agora retoma parcialmente aquel relato, protagonizado polo inspector Carlos Manso, para achegarnos unha nova proposta na liña da anterior. Non…

HENRIQUE DACOSTA: «Á deriva»

Que o relato curto nunca deixou de ter fonda pegada na literatura galega é unha evidencia, por moito que sexa a novela a que acostuma a ter maior presencia mediática. Exemplos hainos a moreas e poucos son os autores de narrativa que, nalgún momento, non se deixan tentar por este xénero tan querido entre nós.…

FRANCISCO CASTRO: «Iridium»

Creo que xa podemos actualizar o concepto de “literatura social” e axeitalo á nosa época. Fronte ás novelas centradas na denuncia de grandes colectivos de oprimidos por unha clase social poderosa que os manexa, nos últimos anos, o tema “social” céntrase en grupos máis reducidos, inxustamente tratados ou, simplemente, esquecidos por unha sociedade adormentada. Ao…